Wat is Litecoin (LTC) en hoe werkt het?

Wat is Litecoin (LTC)?

Litecoin is een gedecentraliseerd peer-to-peer betalingsnetwerk wat gebaseerd is op het Bitcoin netwerk. Dat betekent dat je LTC, de eigen digitale munt van het netwerk, rechtstreeks naar iemand anders kunt versturen zonder dat één bank of bedrijf alle betalingen verwerkt.

Transacties komen terecht op een openbare blockchain. Je kunt die zien als een gezamenlijk digitaal kasboek: daarin staat welke transacties zijn gedaan. Nieuwe LTC komt in omloop via mining. Miners voegen nieuwe blokken met transacties toe en ontvangen daarvoor een blokbeloning en transactiekosten.

Litecoin is gebaseerd op de codebasis van Bitcoin, maar heeft eigen regels. Zo gebruikt Litecoin Proof of Work met Scrypt en streeft het netwerk naar een nieuw blok elke 2,5 minuut. Een blok is simpel gezegd een bundel transacties die aan de blockchain wordt toegevoegd.

Er is geen onderneming die Litecoin beheert. Deelnemers draaien software, controleren transacties en kiezen zelf welke versie van de software zij gebruiken. Daardoor ligt de werking van het netwerk niet bij één centrale partij.

Korte samenvatting

• Litecoin is een peer-to-peer betalingsnetwerk met LTC als eigen munt.
• Miners beveiligen het netwerk met Proof of Work via het Scrypt-algoritme.
• Het netwerk streeft naar een nieuw blok per 2,5 minuut.
• Er kunnen maximaal 84 miljoen LTC bestaan.
• MWEB biedt optionele vertrouwelijkheid, maar kende in 2026 belangrijke beveiligingsincidenten.

Hoe werkt Litecoin?

Wanneer je Litecoin verstuurt, maak je een transactie aan vanuit je wallet. Die transactie gebruikt LTC die je eerder hebt ontvangen en wordt ondertekend met jouw private key. Dit is de geheime digitale sleutel waarmee je kunt bewijzen dat jij die LTC mag uitgeven.

Vervolgens verspreidt je wallet de transactie naar het netwerk. Computers die Litecoin-software draaien, heten nodes. Zij controleren of de transactie zich aan de regels houdt. Bijvoorbeeld of de gebruikte LTC daadwerkelijk bestaat en niet al eerder is uitgegeven.

Geldige transacties kunnen door miners worden verzameld in een nieuw blok. Miners leveren daarvoor rekenwerk via Proof of Work. De miner die een geldig blok vindt, mag dat blok toevoegen aan de blockchain. Als beloning ontvangt die miner de bloksubsidie, dus nieuw uitgegeven LTC, plus de transactiekosten uit het blok.

Soms kunnen er tijdelijk meerdere versies van de blockchain ontstaan, bijvoorbeeld als twee miners bijna tegelijk een blok vinden. In dat geval volgt het netwerk de keten met de meeste cumulatieve Proof of Work. Dat is de keten waarin in totaal het meeste rekenwerk zit.

Litecoin streeft naar één nieuw blok per 2,5 minuut. Dat is een doel van het protocol, geen garantie dat jouw individuele transactie precies binnen die tijd bevestigd is.

Litecoin gebruikt ook Segregated Witness, vaak afgekort tot SegWit. Dit is sinds blokhoogte 1.201.536 actief. Daarnaast is MWEB sinds mei 2022 beschikbaar. MWEB is een optionele extension block: een extra deel naast de gewone hoofdchain waar vertrouwelijke transacties mogelijk zijn.

Bij gewone Litecoin-transacties op de hoofdchain zijn adressen, bedragen en transactierelaties doorgaans openbaar te bekijken. Binnen MWEB zijn bedragen en adressaldi niet op dezelfde manier openbaar analyseerbaar. Een storting in of opname uit MWEB blijft wel zichtbaar op de hoofdchain.

Litecoin (LTC) overzicht

Hoe werkt mining met Scrypt op Litecoin?

Mining is het proces waarmee miners nieuwe blokken proberen toe te voegen aan Litecoin. Litecoin gebruikt hiervoor Scrypt als Proof-of-Work-algoritme, in plaats van het SHA-256-algoritme van Bitcoin.

Een miner maakt een kandidaatblok met geldige transacties en verandert steeds kleine stukjes gegevens daarin. Bij elke poging berekent de miner een Scrypt-hash. Een hash kun je zien als een unieke digitale uitkomst van gegevens. De miner moet een hash vinden die onder de moeilijkheidsdoelwaarde van het netwerk valt. Wie dat als eerste lukt, kan een geldig blok toevoegen.

De moeilijkheidsgraad bepaalt hoe lastig het is om zo'n geldig blok te vinden. Op het Litecoin-mainnet wordt deze elke 3,5 dagen aangepast. Zo probeert het netwerk de gemiddelde tijd tussen blokken rond de 150 seconden, oftewel 2,5 minuut, te houden.

Scrypt gebruikt geheugen tijdens de berekening. Dat was oorspronkelijk bedoeld om gespecialiseerde mininghardware minder aantrekkelijk te maken dan bij SHA-256. In de praktijk zijn er later toch Scrypt-ASICs ontwikkeld. ASICs zijn apparaten die speciaal voor mining zijn gebouwd en tegenwoordig het efficiëntst zijn voor Litecoin-mining.

Daardoor is competitief minen minder toegankelijk voor kleine deelnemers. Naast hardware spelen ook de prijs van elektriciteit en deelname aan een miningpool mee. Bij solo-mining krijg je alleen een beloning als je zelf een blok vindt. In een miningpool werken deelnemers samen en wordt de opbrengst verdeeld op basis van ieders bijdrage.

Litecoin-miners kunnen sinds augustus 2014 dezelfde Scrypt-Proof of Work ook gebruiken voor merged mining van Dogecoin. Dat betekent dat een miner met hetzelfde rekenwerk kan minen voor meer dan één netwerk. Dit is een mogelijkheid, geen verplichting voor miners.

Wat is de maximale voorraad van Litecoin?

De maximale voorraad van Litecoin is 84 miljoen LTC. Dit is een vaste regel in het protocol. Nieuwe LTC ontstaat stap voor stap via de bloksubsidie die miners ontvangen wanneer zij een blok toevoegen.

Bij de start bedroeg die bloksubsidie 50 LTC per blok. Elke 840.000 blokken halveert de subsidie. Bij de beoogde bloktijd van 2,5 minuut komt dat neer op ongeveer eens per vier jaar. Zo neemt de hoeveelheid nieuwe LTC die per blok bijkomt steeds verder af.

Naast de bloksubsidie ontvangen miners ook transactiekosten. De uitgifte van nieuwe LTC loopt volgens dit schema door tot ongeveer 2142. Daarna wordt de bloksubsidie nul en bestaan de inkomsten van miners alleen uit transactiekosten.

De limiet van 84 miljoen LTC verandert niet zomaar. Daarvoor zou gewijzigde software breed moeten worden geaccepteerd door het netwerk. Wel kunnen LTC permanent onbesteedbaar raken wanneer iemand zijn private keys verliest. Dat verlaagt de protocolvoorraad niet, maar betekent wel dat die specifieke munten niet meer kunnen worden uitgegeven.

Wie heeft Litecoin opgericht?

Litecoin is opgericht en gemaakt door Charlie Lee. Hij kondigde Litecoin op 9 oktober 2011 aan onder de naam coblee.

Litecoin werd opgezet als een nieuwe, schone fork van de Bitcoin-codebasis. Een fork betekent hier dat bestaande software als uitgangspunt wordt gebruikt om een nieuw netwerk met eigen regels te maken. Charlie Lee had daarvoor al ervaring opgedaan met Fairbrix.

De broncode was al beschikbaar vóór de geplande netwerkstart, zodat deelnemers zich konden voorbereiden. Het Litecoin-genesisblok, het allereerste blok van de blockchain, werd op 13 oktober 2011 gemined. Die datum geldt als de start van het Litecoin-netwerk.

Wat is het verschil tussen Litecoin en Bitcoin?

Litecoin en Bitcoin lijken technisch op elkaar. Litecoin is namelijk gebaseerd op de codebasis van Bitcoin en beide netwerken gebruiken Proof of Work om transacties te verwerken en de blockchain te beveiligen. Toch heeft Litecoin vanaf het begin een aantal eigen regels gekregen.

Een belangrijk verschil is het mining-algoritme. Bitcoin gebruikt SHA-256, terwijl Litecoin gebruikmaakt van Scrypt. Ook ligt de beoogde bloktijd bij Litecoin lager. Het Litecoin-netwerk streeft naar een nieuw blok iedere 2,5 minuut, tegenover ongeveer 10 minuten bij Bitcoin. Daardoor kunnen nieuwe transacties op Litecoin gemiddeld sneller in een blok worden opgenomen.

Daarnaast heeft Litecoin functies ontwikkeld die niet op dezelfde manier onderdeel zijn van Bitcoin. Een voorbeeld daarvan is MWEB, een optionele extension block waarmee bedragen en adressaldi minder openbaar zichtbaar zijn. Litecoin kan daardoor worden gezien als een netwerk dat veel technische uitgangspunten met Bitcoin deelt, maar daar in de loop der jaren eigen keuzes en functionaliteiten aan heeft toegevoegd.

Wat zijn de voordelen van Litecoin?

Litecoin heeft een aantal eigenschappen die belangrijk zijn om te begrijpen:

• Vaste maximale voorraad: er kunnen maximaal 84 miljoen LTC bestaan. De bloksubsidie volgt daarnaast een vooraf bepaald halveringsschema.
• Kortere beoogde bloktijd: Litecoin streeft naar een nieuw blok per 2,5 minuut. Dat is korter dan de beoogde bloktijd van 10 minuten bij Bitcoin.
• Geen centrale beheerder: het netwerk werkt peer-to-peer met Proof of Work. Er is dus geen centrale partij die transacties of de uitgifte van LTC beheert.
• Open-source software: Litecoin Core is open-source en valt onder de MIT-licentie. Daardoor kunnen anderen de implementatie en protocolregels controleren.
• SegWit en optionele MWEB-transacties: SegWit is actief en MWEB maakt vertrouwelijke bedragen en adressaldi mogelijk binnen de extension block.
• Merged mining met Dogecoin: Scrypt-miners kunnen hetzelfde Proof-of-Work-rekenwerk gebruiken voor Litecoin en Dogecoin.

Een kortere beoogde bloktijd betekent overigens niet dat een betaling na één bevestiging altijd onomkeerbaar is. Hoeveel bevestigingen passend zijn, hangt af van de toepassing en het risico.

Wat zijn de nadelen van Litecoin?

Proof-of-Work-mining vraagt gespecialiseerde apparatuur en elektriciteit. Scrypt was ooit bedoeld om ASIC-mining minder aantrekkelijk te maken, maar Scrypt-ASICs zijn inmiddels de standaard voor competitieve mining. Toegang tot zulke apparatuur, goedkope stroom en miningpools kan het voor kleinschalige miners lastig maken om mee te doen.

Ook MWEB brengt praktische afwegingen met zich mee. De optionele vertrouwelijkheid kan voor dienstverleners en handelsplatforms vragen opleveren rond compliance en integratie. Na de MWEB-upgrade verwijderden meerdere Zuid-Koreaanse beurzen Litecoin in 2022.

Daarnaast waren er in 2026 ernstige beveiligingsincidenten rond de MWEB-extensie. In maart 2026 werd een kritieke validatiefout uitgebuit voor een onjuiste peg-out van 85.034,47285734 LTC. In april 2026 leidde een nieuwe poging via hetzelfde foutpad tot een ongeldige keten van 13 blokken, die later werd gereorganiseerd. Daarna volgden aanvullende fixes in Litecoin Core.

Deze incidenten betroffen MWEB en waren geen algemene fout in alle reguliere Litecoin-transacties op de hoofdchain. Ze laten wel zien dat optionele privacyfunctionaliteit ook extra technische risico's en onderhoud met zich mee kan brengen.

Tot slot is de gewone Litecoin-hoofdchain openbaar. Bij reguliere transacties zijn adressen, bedragen en transactierelaties doorgaans analyseerbaar. Wie die openheid niet wil, moet bewust gebruikmaken van MWEB; het is geen standaardvervanging van de gewone hoofdchain.

Conclusie

Litecoin is een gedecentraliseerd betalingsnetwerk met LTC als eigen digitale munt. Het is gebaseerd op de Bitcoin-codebasis, maar gebruikt Scrypt voor Proof of Work en streeft naar een bloktijd van 2,5 minuut.

Miners beveiligen het netwerk door rekenwerk te leveren, transacties in blokken op te nemen en nieuwe blokken aan de blockchain toe te voegen. De voorraad is beperkt tot 84 miljoen LTC en de bloksubsidie halveert elke 840.000 blokken.

Litecoin heeft geen centrale beheerder, gebruikt open-source software en biedt met MWEB optionele vertrouwelijkheid. Daar staan ook trade-offs tegenover: competitieve mining vereist in de praktijk gespecialiseerde hardware, gewone transacties zijn openbaar en de MWEB-extensie kende in 2026 belangrijke beveiligingsincidenten. Daarmee is Litecoin vooral een netwerk waarvan je zowel de basis van Proof of Work als de grenzen van optionele privacy goed moet begrijpen.